„Odnowiliśmy głaz upamiętniający Friedricha Schillera, ustawiony w 1905 roku, w setną rocznicę śmierci poety. Głaz odnaleźliśmy 14 września 2024 roku” – mówi dr Marek Łuczak, prezes Pomorskiego Towarzystwa Historycznego.
Prace mogły być przeprowadzone dzięki uzyskaniu zgody na prace i wytycznych od Nadleśnictwa Gryfino, miłośnicy historii uporządkowali kopiec, znosząc rozsypane kamienie i poprawili napis na głazie: Schiller/1805-1905/Wandervogel.
– Stowarzyszenie Wandervogel (Wędrujący ptak), które zajmowało się promowaniem pieszych wędrówek, powznawianiem naturalnego piękna i empatii dla wszystkich żywych istot, zbudowało niewielki pomnik z usypanych na kopcu głazów, aby upamiętnić setną rocznicę śmierci poety filozofa, historyka, estetyka, teoretyka teatru i dramaturga Friedricha Schillera. Władze leśne pozostawiły małą konstrukcję, a członkowie stowarzyszenia dekorowali go kwiatami w rocznicę śmierci poety – tłumaczy Marek Łuczak.
Johann Christoph Friedrich von Schiller urodził się 10 listopada 1759 roku w Marbach. Był synem felczera Johanna Caspara Schillera i jego żony Elisabeth Schiller z d. Dorothei. Swoją pierwszą sztukę Zbójcy, napisał w szkole w wieku 18 lat. W 1780 roku otrzymał posadę lekarza pułkowego w Stuttgarcie. W 1786 roku napisał poemat Oda do Radości, do którego Beethoven skomponował muzykę będącą obecnie hymnem Unii Europejskiej. W 1789 roku został wykładowcą historii i filozofii w Jenie, gdzie pisał wyłącznie prace historyczne. W 1792 roku otrzymał honorowe obywatelstwo Republiki Francuskiej za rewolucyjne przesłanie „Zbójców”. W 1797 roku, w piśmie literackim „Almanach muz” opublikował wraz ze swoim przyjacielem Goethem ballady, takie jak „Rękawiczka” czy „Rycerz Toggenburg”.
– Odważna tematyka dzieł Schillera spowodowała, że poetę nazwano „piewcą wolności”. W 1799 r. powrócił do Weimaru, gdzie Goethe przekonał go do powrotu do pisania sztuk, założył tam również teatr Weimarer Hoftheater, który przyczynił się do odrodzenia dramatu i stał się czołowym teatrem w Niemczech. W Weimarze pozostał aż do śmierci – zmarł na gruźlicę w wieku zaledwie 45 lat 9 maja 1805 roku – tłumaczy Marek Łuczak.
Pozostawił po sobie niedokończony dramat „Demetrius” oraz ok. 30 pomysłów na sztuki, które zamierzał napisać w przyszłości. Ballady i inne utwory Schillera były tłumaczone przez Adama Mickiewicza, który był wielkim wielbicielem dział Schillera.
– Mam nadzieję, że odnowiony przez nas głaz pomnikowy będzie kolejnym celem na mapie pieszych wycieczek po Puszczy Bukowej – mówi Marek Łuczak.
