Czy uda nam się poznać Szczecin na nowo? Brygida Helbig w roli pisarki miejskiej [ROZMOWA]

Brigitta Helbig-Mischewski to polska literaturoznawczyni, nauczycielka akademicka i pisarka. Pochodzi ze Szczecina, jednak na co dzień mieszka w Niemczech. Jej ceniona twórczość nieustannie krąży wokół Szczecina. Laureatka wielu prestiżowych nagród teraz szykuje nie lada gratkę dla miłośników miasta – będzie autorką niezwykłego bloga o Szczecinie. Cz literacki kunszt pomoże mieszkańcom spojrzeć na Szczecin inaczej? 

Jest Pani laureatką wielu prestiżowych nagród za pisarstwo, wykłada Pani również literaturę, więc to pozwala przekładać teorię na praktykę. I właśnie tu nasuwa się pytanie: woli Pani uczyć o literaturze czy jednak ją tworzyć?

Bardzo lubię i i jedno i drugie. Pisanie i uczenie, bycie artystką i bycie nauczycielką i mentorką to od dawna dwie moje chyba największe pasje.

Wkrótce będzie Pani prowadzić internetowy dziennik poświęcony Szczecinowi, co znajdą w nim czytelnicy?

Czytelnicy znajdą w nim swego rodzaju dziennik mojego odkrywania miasta na nowo. Będzie to bardzo osobiste, subiektywne spojrzenie na przestrzeń miasta i tworzących go ludzi, na współczesność i historię, rozwój i przyszłość, na kulturę i naturę, atmosferę… Spojrzenie kogoś, kto co prawda z tego miasta pochodzi, ale przez wiele lat bywał tutaj tylko gościem.

Pani twórczość balansuje na granicy dwóch kultur, czy więcej Nas łączy czy dzieli?

Wszystkich nas więcej łączy niż dzieli. Pragniemy m.in. rozwoju, miłości i bliskości, poczucia bezpieczeństwa, przynależności do wspólnoty, poczucia sprawczości, jednym słowem szczęścia i spełnienia. Ale oczywiście są też pewne różnice kulturowe, czy mentalnościowe, różnice w socjalizacji ze względu na odmienną historię i odmienne mity narodowe, język, zwyczaje, rytuały, przyzwyczajenia, np. komunikacyjne. Warto je znać, a jednocześnie pamiętać, że w najgłębszej warstwie wszyscy jesteśmy tacy sami.

Szczecin literacką stolicą? Brygida Helbig nową „pisarką miejską”!

Niedawno wydana została powieść „W imię matki i córki”, którą napisała Pani razem córką, jest Pani autorką nominowanej do nagrody NIIKE powieści „Niebko”, w której to Szczecin odgrywa znaczną rolę. Jako laureatka prestiżowego stypendium literackiego czuje Pani chęć promowania Szczecina jako miasta łączącego dwa narody?

Tak, oczywiście. To dobry pomysł, aby Szczecin łączył dwa narody, ma do tego wszelkie predyspozycje ze względu na swoją historię i przygraniczne położenie. Zacznijmy od czegoś bardzo podstawowego. Do połączenia dwóch miejsc ważna jest komunikacja, np. wygodne i szybkie połączenie kolejowe. Nad tym oba kraje, o ile wiem, pracują. Potrzebna jest też wola i motywacja, chęć nauki języka obcego, wzajemna atrakcyjność. Będę nad tym pracować, zresztą to już się dzieje.

Czy rozważa Pani możliwość przeprowadzki do Szczecina na stałe?

To się dopiero okaże, na razie jednak nie mam takiego planu, mieszkam w Niemczech od 1983 roku. Mogę sobie jednak w dzisiejszym świecie bez problemu wyobrazić dwa miejsca zamieszkania.

Jakich rad udzieliłaby Pani początkującym pisarzom?

Nie bać się mówić własnym głosem. Nie dawać tekstów, zwłaszcza w pierwszej fazie pisania do przeczytania osobom, które mogą być zbyt krytyczne albo nie do końca życzliwe. Pozwolić sobie najpierw pisać bez zastanawiania się nad jakością tekstu, po prostu zapisywać strony. Nad jakością zawsze można popracować później. Nie udawać kogoś innego. Być prawdziwym.